X
تبلیغات
رایتل

سلاح ِ لوده گی

یکشنبه 1 آذر‌ماه سال 1388 ساعت 12:52 ق.ظ

کُشانی بدو گفت:«با تو سلیح       نبینم همی جز فسوس و مزیح»

(فردوسی - نبرد رستم و اشکبوس)

 

بسیارند کسانی که در مواجهه با حرفی نو، رفتاری دگر و ظاهر یا باطنی متفاوت تمسخر می آغازند.

کافی ست عبارتی ناشنیده یا مطلبی نا دانسته بشنوند یا در برابر پیشنهاد کاری جدی قرار گیرند.

سزای ِ کسی که «دیگر»ی ست و از «گله» نیست در جوامع توده ای چنین است.

دگرگونه زیستن، اندیشیدن، خواستن و ... آن چه نشانی از فاعلی خودآگاه و تک افتاده دارد واکنشی جز به سخره گرفته شدن در پی ندارد.

لوده گی اینان را سلاحی ست(و شاید سپری) که نادانی و ناتوانی خود را در پس ِ آن پنهان می کنند و ذهن ِ تنگ ِ خود را در پس ِ دهانی گشاد و گشاده.

 

...عادت به طعنه چون عادت به تمسخر، شخصیت را ویران می سازد و نهایتن حالتی از برتری ِ زننده ایجاد می کند و نهایتن شخص را به سگ ِ گزنده ای تبدیل می کند که علاوه بر گزیدن، خندیدن را نیز آموخته است.

(نیچه)

(برگردان ابوتراب سهراب و محمد محقق نیشابوری)

نظرات (3)
دوشنبه 2 آذر‌ماه سال 1388 ساعت 11:02 ق.ظ
امان از نارسیسم شرقی!
امتیاز: 0 0
یکشنبه 8 آذر‌ماه سال 1388 ساعت 11:38 ق.ظ
ما به اینان عادت داریم ...
امتیاز: 0 0
چهارشنبه 11 آذر‌ماه سال 1388 ساعت 05:49 ب.ظ
نیچه هم حرفهای برای گفتن داشت و چون گفت :چنین گفت زردشت .متوجه شدم گفته هایش راتوجه بایدکرد.
همچنان که مارکس درتولیدآسیایی وحکومت حرفهایی متوجه ساختن شرقی ها عنوان کرده است
امتیاز: 0 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد