X
تبلیغات
رایتل

وبلاگ های ِ امروز- کتیبه های ِ فردا؟

پنج‌شنبه 3 آبان‌ماه سال 1386 ساعت 01:41 ق.ظ
یکی از موهبت های ِ تکنولوژی و این جهان ِ مدرن شده، این اینترنت است.
پدیده ای مدرن که می توان گفت کارکردی کلاسیک دارد. بیش تر اختراعات ِ بشری یک کار راه انداز یا کار ساده کن و به تبع ِ آن کار سطحی کن بوده. از تلفن بگیرید که کلک نامه را کنده تا این موبایل که به واقع وسیله ی هولناکی ست. فرد را در همه جا در دسترس ِ دیگران قرار می دهد. چه در خلوت و چه در جمع. مشتی فلز و پلاستیک که از شعور بی بهره است و نمی داند که اگر دو نفر در حال گفت و گو هستند ادب را رعایت کند و با صدائی که معرف سلیقه ی ِ صاحبش است نپرد وسط ِ کلام ِ آن که سخن می راند!
اما اینترنت اختراع(شاید کشف!) ِ شریفی ست. رسانه ای مکتوب هر چند دیجیتال و پشت یک صفحه ی شیشه ای و این وبلاگ که مفری ست برای این ایام ِ نا به کام و پر کننده ی ِ نبود هم صحبت ها. جانشین ِ آن یار سفر کرده ای که حاضر بشود دو خطی برای ِ آدم بنویسد تا حداقل دست خطی از او بماند به یادگار، آن هم با خودکار نه با حروف بی روح ِ تایپ.
وبلاگ هم که اوج تکامل این مدرن ِ کلاسیک است. هر چند آموزه هایش به ما از مدرنیته می آید اما شیوه اش را می توان کلاسیک نامید . به ما می آموزد که میان سخن یکدیگر نپریم ، هم را تحمل کنیم و مهم تر این که پیش از آن خوب و با حوصله بشناسیم.
اما آن چه که فکر من را مشغول کرده این است که بین این همه وبلاگ نویس ِ ریز و درشت ِ گمنام که از جوانی و نو جوانی وبلاگ می نویسند اگر روزی یکی یا بیش تر از آن ها انسان بزرگی شد چه محققانی که پس از آن ها میگردند تا در این دهکده ی ِ بزرگ مجازی مطلبی یا کامنتی از او بیابند تا از خود مطلب تا فونتی که با آن مطلب نوشته شده شروع کنند به تحلیل ِ روانکاوانه. بعد اگر جائی مطلب از بیبن رفته چه سعی می کنند که آن را باز بیابند و به زبان ِ آن روز ترجمه کنند. می شود مثل ِ همین خط ِ میخی ی ِ خودمان( ِ سابق!)
اگر امروز محققان ِ تاریخ به علت ِ کم بودن اسناد کافی قادر به شناختن ِ دقیق ِ زندگی،اجتماع و مردمان ِ آن روزگار نیستند ، فرداها هم ممکن است محققین از فرط زیادی اسناد و مدارک قادر نشوند به کنه ِ زندگی ، جامعه و مردمان ِ جامعه ی ِ ما پی ببرند!
اما ما بهتر است غصه ی ِ محققان ِ فردا را نخوریم و درد امروز ِ خود را درمان کنیم.
به هر جهت جان ِ کلام این که اگر این وبلاگ نبود ما می خواستیم چه کنیم؟
شاید هم بشود گفت:
هوا را از من بگیر
وبلاگت را نه!
* * *
این وبلاگ و شخص ِ بنده مدت ها به حالت تعلیق ِ داوطلبانه در آمدیم. هیچ حوصله ای برای ِ آپ کردن نداشتم. الان هم یک شوری درون ِ مان جوشید و گفتیم تیری مانده از گذشته را از این کمان رها کنیم. تعلیق ِ دوباره نیز بعید نیست.
به قول ِ بامداد ِ خسته : روزگار غریبی ست نازنین.
نظرات (6)
پنج‌شنبه 3 آبان‌ماه سال 1386 ساعت 03:14 ق.ظ

سلام دوست عزیز شما توسط سیستم تبلیغات ما انتخاب شدید که تبلیغات کنید و از این طریق کسب در آمد کنید ،لطفا در آدرس زیر ثبت نام کنید و جزییات را مطالعه کنید
http://ads.fascript.com
امتیاز: 0 0
شنبه 5 آبان‌ماه سال 1386 ساعت 06:16 ق.ظ
چرا دوست عزیز آپ نمیکنی نکنه میخای حرف های سورس رو تکرار نکنی حواست باشه هنوز آدلف سرلیست میخاد
امتیاز: 0 0
شنبه 5 آبان‌ماه سال 1386 ساعت 07:31 ق.ظ
شیوا وزیبا نگاشته اید عزیزم. ازدل برآمده بر دل نشست.

اما هرچه هست این خواندن ونوشتن را عادت کرده ایم اگر ن نویسیم می توانیم؟

گاهی بنویس وهرچه هست این نوشته ها بخشی ازدرونیات انسان را منتقل می کند به هم نوعان.

گاهی من هم می خواهم آپ نکنم اما وسوسه ی نوشتن نمی گزارد .

دیروز چند روز قبل یکی ازروحانیان برایم زنگ زده ازآرش می پرسید کمی برایش گفتم می گفت می خواهند مجسمه ی ارش را بسازند ...
نامت مرا به یاد آرش انداخت آرش همو که درابتدایی کمانش را برای حفظ میهن چه قهرمانانه دردست داشت وما دردوره ی ابتدایی چه لذتی می بردیم وقتی می دیدیم بازور تمام درحال انداختن تیر است وتو نیز گاهی تیری را رها کن که مرز های ایران کهن مان سخت محتاج آن است.

تابعدبدرود
امتیاز: 0 0
شنبه 5 آبان‌ماه سال 1386 ساعت 10:43 ق.ظ
سلام ممنون که اومدین و نظر دادین باور کنین الان وقت ندارم نوشته تون رو بخوونم
دوباره آپم دوست دارم نظرتون رو بدونم
همکنون...
امتیاز: 0 0
شنبه 5 آبان‌ماه سال 1386 ساعت 01:24 ب.ظ
وجه داشته باشید که شیوه هم اتفاقا کاملا مدرن و امروزیست. من فکر نمی کنم رعایت ادب امروزی ها کمتر از دیروزی ها باشد خودت بهتر می دانی نقد و نقدپذیری و تحمل یکدیگر آموزه های بشر امروزند.
باری در مورد بلاگ به عرض شما برسانم همان تعریفی که من پیش از این هم گفتم و باز تکرار می کنم: رسانه های دل تنگ که تو اشاره ای به آن داشته ای.
این روزها که ما آنجا نیستیم. از زبان ما بشنو که:
هوا را از من بگیر
وبلاگت را نه!!
امتیاز: 0 0
سه‌شنبه 8 آبان‌ماه سال 1386 ساعت 10:19 ب.ظ
جناب آقای شعبانی . نقدی که بر روی دستها نوشتید بسیار عمیق و شوق برانگیز است . شوق برانگیز از این جهت که :
۱ - داستان اگر حرفی برای گفتن داشته باشد دیده خواهد شد
۲- هستند کسانی که با دانش و بصیرت و مهمتر حقیقت جویی آثار منتشره در ادبیات معاصرمان را بررسی کنند.
از نقد بسیار عمیقتان سپاسگزارم
امتیاز: 0 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد